[ฉันจะมีชีวิตเพื่อคิดถึงเธอ] เกริ่น
posted on 23 Jul 2010 21:33 by sad-but-true in My-Story"ตื๊ด.....ตืว...."
"ตื๊ด.....ตื่ว...." ดนตรีอินโทรเพลง I'm Yours. ร้องดังออกมาจากโทรศัพท์ผม
พยายามเอื้อมมือไปหยิบ ก่อนที่จะสาดสายตาเพื่อมองดูว่า ใครกันนะที่โทรเข้ามาตอนนี้
"......................." ลมหายใจผมเริ่มขาดหายไป เหมือนหัวใจมันอยากจะหยุดเต้น
หลังจากที่สติ เหมือนจะขาดหายไปสักครู่ ผมก็เริ่มได้สติและรับรู้ถึงโทรศัพท์ที่ยังคงส่งเสียงร้องสั่นอยู่ในอุ้มมือของผม
"ตื๊ด...."
"ฮัลโหล ครับ" ผมตัดสินใจกดรับ พร้อมกับพยายามระมัดระวังคำพูดของตัวเอง
"อื้มม แกโทรมาใช่ไหม"
"โทดที ตอนนั้นเดินคุยอยู่กับเพื่อน เลยไม่ได้ยิน" เธอพยายามอธิบาย
"อ่อ ไม่เป็นไรๆ" ผมบอกเธอไปอย่างนั้น แม้ในความเป็นจริงดูเหมือนมันจะไม่ใช่
บทสนทนาระหว่างผมและเธอดำเนินต่อไปเรื่อยๆอีกสักระยะ
พอจะสรุปความได้ว่า เธอกำลังกลับจากไปเดินห้างกับเพื่อนมา ซึ่งก็กลับมากับเพื่อนละนะ เพราะเพื่อนเธอมีรถ
แต่ผมก็ไม่รู้หรอกว่า เพื่อนของเธอคนนั้นเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย ทั้งๆที่อยากรู้ แต่ผมก็ไม่กล้าที่จะเอ่ยปากถาม ไม่แน่ใจเหมือนกัน ว่าหากเผลอเอ่ยปากถามออกไป สุดท้ายผมจะรู้สึกเสียใจกับสิ่งที่ตัวเองทำลงไปหรือไม่ เพราะนั่นมันเป็น สิทธิ์ของเธอ...
บทสนทนาของเรา ดำเนินไปด้วยคำถามจากเธอหนึ่งคำถาม นอกจากนั้นหน้าที่ในการถาม ก็ตกเป็นของผมอย่างไม่ต้องลังเลอะไร ผมถาม เธอตอบ หากผมไม่เอ่ยถาม เธอก็คงไม่ตอบและคงไม่คิดที่จะถาม หรือหากจะพูดให้ตรงกับที่ใจผมรู้สึก หากผมไม่ทำอะไรสักอย่าง เสียงลมหายใจของเธอ ผมคงได้ยินได้สัมผัสก็เพียงเท่านี้ เท่าที่เธอคิดว่ามันจำเป็นแล้วจริงๆ
และก็ไม่นาน อย่างที่ได้คิดเอาไว้ ผมก็ไม่แน่ใจว่าจะรั้งเธอไว้ทำไม
คำถามสุดท้าย ก่อนทุกๆอย่างในใจผม จะมืดดับลง...
"อื้มม ต้องไปคุยกับเพื่อนก่อนไหม?" อ้ายโง่เอ้ย เอ็งจะถามคำถามนี้ไปเพื่ออะไรกันว่ะ
"อืมๆ งั้นไว้คุยกันใหม่นะ" ... เสียงเธอตอบผมกลับมาสั้นๆ
"ครับ..." ทุกอย่างรอบๆตัวเริ่มมืดดับลง เหลือไว้เพียงความเงียบ...
"ตื๊ด...ตื๊ด...ตื๊ด..." หายไปแล้ว เธอหายไปอีกแล้ว แล้วเมื่อไหร่ เมื่อไหร่ลมหายใจของเธอ จะพัดลอยมาหาฉันอีก...
ทุกๆอย่าง มันง่ายดาย ดูเหมือนจะเป็นเช่นนั้น แต่ไม่รู้ทำไม ลึกๆในใจของผม ถึงยังมองหาคำตอบที่จะนำพาตัวเองไปสู่ความง่ายดายเช่นนั้นไม่ได้
ทุกวันที่ผ่านมาผมพร่ำรอให้วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เพื่อหวังให้คืนวันเช่นนี้เกิดขึ้นอีกครั้ง วันที่ผมจะได้โอบกอดลมหายใจของเธออย่างแผ่วเบา ปล่อยให้เธอเคลื่อนไหวไปตามวิถีของเธอ และฉันจะโอบอุ่นไอนั้นไว้ โดยไม่ทำให้เธอต้องกังวลอะไรอีก เธอจะโบยบินอยู่ท่ามกลางท้องฟ้า ที่จะมีฉันคนนี้เป็นสายลมที่จะคอยช่วยพยุงเธอขึ้นไป อย่างอบอุ่นใจ...
ก่อนที่ทุกอย่างจะหายไป
"ตื๊ด..." ผมกดปุ่มวางสาย ขณะที่เสียงสัญญาณระหว่างเรายังไม่ขาดจากกัน
".................." พลันหันไปเห็นชื่อที่ผมบันทึกไว้แทนชื่อเธออีกครั้ง
"ฉันจะมีชีวิตเพื่อคิดถึงเธอ" ผมเผลอพูดตามออกไปอย่างเบาๆ
พลันหันกลับมายิ้มให้กับตัวเองอีกครั้ง
นึกขึ้นมาในใจ...
"เอ๊ะ หรือเมื่อกี้ เราจะลืมอะไรไป"
"ลืมไป ว่าเราเป็นคนบันทึกชื่อนี้ให้กับเธอ..."
"นั่นสินะ"
"เพราะชีวิตฉัน มีไว้เพื่อคิดถึงเธอเท่านั้น...ไม่ใช่หรือ?"
...จิต จง ใจ...
edit @ 23 Jul 2010 22:33:18 by The Synapse